Hotel-de-Potel


“Happiness starts with a wet nose and ends with a tail”

Hotel-de-Potel

Hondenoppas buiten de reguliere vakanties

Sinds kort pas ik af en toe op honden. Het is eigenlijk toevallig ontstaan. Ik pas altijd op de hond van mijn ouders als zij op vakantie zijn. Maar daar kwamen opeens wat meer geïnteresseerden bij en toen ik hier zo mee bezig was, dacht ik: “Eigenlijk is het veel beter voor mij om meer te wandelen, dan uren achter de computer te zitten.”. Zodoende heb ik besloten om minder fotografieopdrachten aan te nemen en om wat vaker op honden te passen.

Via deze link op mijn website wil ik graag wat meer informatie delen over ons, zodat jullie als geïnteresseerden beter kunnen beoordelen of we eventueel een match zijn.

De naam Hotel-de-Potel kwam als eerst in mij op en daar laat ik het bij; ik vind het gewoon grappig en dan heeft het beestje een naam.

Op de foto hiernaast zie je Maila (onze Rhodesian Ridgeback teef van 6 jaar) en de hond van mijn ouders (Labradoodle x Kooiker)


Dit ben ik!


Hoi! Ik zal me even voorstellen; ik ben Marianne, achterin-de-dertiger, dromer, chaoot, perfectionist, optimist, dierenvriend, natuurliefhebber, getrouwd, moeder van twee prachtige jongens, vrouwtje van Maila en fotograaf in Rijssen.

Als kind groeide ik op met honden. (een cocker spaniel en een ridgeback) Ik had eindeloos geduld met hen en leerde hen de commando’s. Uren kon ik rondzwerven door het bos. De krantenwijk in het buitengebied deed ik (ik was 13 jaar) samen met de ridgeback die helemaal los mee rende naast de fiets. Ik beschermde mijn hond tegen de boerenerfhonden die soms op ons af kwamen stormen. Een echt hondenmeisje…

In het dagelijks leven houd ik me nu bezig met de zorg voor ons gezin en alles wat daar bij komt kijken. De combinatie van af en toe een fotografieopdracht en het oppassen op honden, maakt dat ik lekker veel thuis ben voor iedereen die me nodig heeft. Ik wandel graag in de natuur met onze hond, maar soms kun je me ook zomaar overdag vinden met een goed boek in het hoekje van de bank. Ik houd van dieren, bloemen, goede gesprekken met lieve mensen om me heen en lekkere gezonde maaltijden. Ik kan intens genieten van de simpele dingen in het leven.


Wat ik belangrijk vind


Ik houd van alle honden, maar helaas kan ik niet alle honden aannemen. Hieronder een paar belangrijke punten voor ons.

• Ik vind het ten eerste erg belangrijk dat jullie hond door onze Maila wordt geaccepteerd, want het moet voor haar natuurlijk ook leuk zijn om er een maatje bij te hebben. Daarom maken we van tevoren altijd eerst even kennis door middel van een wandeling en daarna zijn jullie welkom in ons huis om te kijken hoe we wonen.

• Ik kan geen honden aannemen die deuren open kunnen maken, omdat Maila (of jullie eigen hond) dan wegloopt.

• Honden die agressief zijn of niet met kinderen overweg kunnen, accepteer ik momenteel niet. Dit ivm de veiligheid van onze eigen kinderen en Maila.

• Het is handig dat jullie hond een bench accepteert. Sommige (jonge) honden kunnen hun rust niet vinden en wanneer zij in een bench ‘moeten’ komen ze eindelijk toe aan hun eigen rust en raken ze niet overprikkeld. Ook leg ik Maila af en toe in de bench of in een andere ruimte, zodat ook zij even met rust gelaten kan worden. Verder vind ik het geen fijn idee om 2 honden die elkaar niet heel goed kennen los in 1 ruimte achter te laten.

• Honden met verlatingsangst en/of honden met vernielzucht passen op dit moment niet in onze situatie.


Wat jullie willen weten


• Jullie hond wordt opgevangen in ons huis en draait gezellig mee met ons gezin. Geen nachthokken, schuren of uitlaatweides. Op warme dagen kan hij/zij vrij de tuin in lopen.

• Ik maak 4 wandelingen per dag. 2 Lange (3 kwartier – een uur) en 2 korte (15-30 minuten). Tijdens de kortere wandeling (’s middags en voor het slapen) heb ik meestal even quality-time met alleen jullie hond.

• Ik behandel jullie hond graag op de manier waarop jullie dat ook zouden doen, daarom krijg ik van jullie graag een overzichtje van de commando’s en belangrijke regels. (2 regels die hier gelden: honden mogen niet op de bank en tijdens onze maaltijden liggen de honden op hun plaats)

• Als jullie het leuk vinden, kan ik af en toe met jullie hond hardlopen of fietsen.

• Graag eigen voer meegeven. Voor vers vlees heb ik vaak wel plek in de vriezer.

• Mijn prijzen: 24 uur = € 17,50   Dagopvang = in overleg.

• Via het contactformulier op deze site kun je contact met me opnemen. Ik probeer dan zsm te reageren.


Onze Maila


Maila, ons Rhodesian Ridgebackmeisje van 6 jaar is een herplaatser die we met 11 maanden hebben overgenomen. Ze had toen haar karakter al ontwikkeld: Eigenwijs, controlefreak, jachtlustig en onzeker waardoor ze dominantie liet zien. Dankzij een goede gedragstherapeut en een strenge aanpak is ze geworden wie ze nu is. Ontzettend sociaal en geduldig met sociale honden, maar onzekere honden met een rugzakje kunnen haar triggeren. Een prima hond die ons scherp en consequent houdt, want als je ze 1 vinger geeft… 😉


Simcha


Simcha (rechts op de foto) is een periode van bijna 4 weken bij ons geweest. Een Rhodesian Ridgeback teef van net 1 jaar. Wat is ze bijzonder! Zo rustig en wijs voor haar leeftijd en voorzichtig in de omgang met mens en dier. Erg lief en gehoorzaam. Omdat ze net loops was geweest, was ze wat onzeker naar reuen, omdat ze de ervaring had opgedaan dat die mannen wel heel erg opdringerig konden zijn. Dat paste totaal niet bij haar vriendelijke en voorzichtige karakter. Maila en Simcha waren gek op elkaar! We hebben een fijne tijd gehad. Heel af en toe spreken we nog af voor een leuke wandeling waarin de honden weer even van elkaars gezelschap kunnen genieten.


Mees


Op dit moment is Mees bij ons, Een Rhodesian Ridgeback reu van ook net 1 jaar. Het is echt een heerlijk beest; ontzettend groot en onbenullig, maar ook zo lekker onnozel. Hij is echt in de fase dat hij ontdekt dat er verschil is tussen mannetjes en vrouwtjes. Hij vindt Maila reuze interessant en wil niets liever dan spelen, maar Maila is – helaas voor Mees – niet echt door hem gecharmeerd. Regelmatig geeft ze een snauw of een grauw om duidelijk haar grenzen aan te geven. Ik vind dat dit mag, omdat dit de hondentaal is (zolang de ander het respecteert). Maar als ik vind dat het te gek gaat, dan houd ik hen een tijdje apart door Maila in een andere ruimte te leggen of door Mees in de bench te doen. Dan is het even lekker rustig in huis. Terwijl ik dit typ, ligt Maila in de kamer en mag Mees in de keuken en buiten rondlopen. Ik zit in mijn studio en opeens springt Mees gewoon door het raam naar binnen… haha, hij wil gewoon zo graag bij me zijn, hij volgt me overal (en ik was vergeten de deur open te zetten). Ik maak van alles mee met die honden. Elke hond heeft een eigen karakter en zijn/haar verrassingen. Het is nooit saai. Maar kijk dan, dit koppie… en daar moet ik streng tegen zijn…